| Y... |

( Türk abecesinin yirmisekizinci harfi. Sesbilim bakımından, öndamak ünsüzlerinin ötümlüsüdür. İLE İtriyum'un simgesi. İLE Bilinmeyen, ikinci niceliği gösterir. )

( Osmanlı abecesinin 31. harfidir.[Ebced hesabında 10 sayısının karşılığıdır.] İLE Ye harfinin adı. İLE Ey! Hey! Arapça'da, başına geldiği türevin ilk sözcüğünü üstün(meftuh) okutur.[YÂ-RABB-EL-ÂLEMÎN] | Tek sözcüğün başına gelirse o sözcüğün son harfini ötre(mazmun) okutur.[YÂ AHMEDÜ] İLE O halde, öyleyse. )

( Yafta, bir malın cinsini, fiyatını vs. belirten kâğıt. İLE "Bulmuş, bulunmuş, bulunan" anlamlarına gelerek birleşik sözcükler yapar.[ŞEREF-YÂFTE: Şeref bulmuş.] )

( Ey hey anlamlarında bir seslenme sözü )

( ya da yahut ya ya ya da Bir düşüncenin karşıtı düşünülürken kullanılan bir söz Bilinen görülen hatırlanıp anlatılan bir olay dolayısıyla da sorulan başka bir konu için kullanılan bir söz Bir düşüncede sıra ile yer alan ayrı cins ögelerden biri ötekilerden üstün görüldüğünde hele özellikle anlamlarında kullanılan bir söz )

( Birinden birinin olacağı sanılan iki iş için kullanılan bir söz Birinden birinin seçilmesi gereken durumlarda kullanılan bir söz Cümlede eş görevli ögeler arasında ya ya ya ya da ya yahut biçimlerinde tekrarlanarak kullanılan bir söz )