| KI/Kİ... |

( Anlam bakımından birbiriyle ilgili tümceleri birbirine bağlayan bir sözcük. | Özneyi, tümleci güçlendirerek tümcenin temel bölümüne bağlayan bir sözcük. | "Öyle, o kadar, o denli" vb.nden sonra, kullanıldığı tümceye güç katan bir sözcük. | İkinci tümcedeki yargının birincideki hareketin yapılışı sırasında görülerek şaşıldığını bildiren bir sözcük. | İki tümcede anlatılan durumların uyuşmazlığını bildiren bir sözcük. | Yakınma, kınama vb. duyguları anlatmak için bir tümcenin sonuna getirilen bir sözcük. | Bir soru tümcesinin sonuna getirildiğinde kuşku ya da kaygı anlatan bir sözcük. | Bazı sözcüklerin sonuna bir ek gibi eklenerek birtakım zarf, yeni edatlar oluşturan bir sözcük.[Belki, çünkü, hâlbuki, mademki, sanki] İLE Zaman, yer/konum ya da koşul belirten sözcük eki.[önceki, buradaki, sıcaklıktaki] )

( Ayrı yazılır. İLE Bitişik yazılır. )

( hâlbuki vakta ki kaldı ki Anlam bakımından birbirleriyle ilgili cümleleri birbirine bağlayan bir söz kim II Özneyi tümleci güçlendirerek cümlenin temel bölümüne bağlayan bir söz Öyle o kadar o denli vb nden sonra kullanıldığı cümleye güç katan bir söz İkinci cümledeki yargının birincideki hareketin yapılışı sırasında görülerek şaşıldığını bildiren bir söz Bazı kelimelerin sonuna bir ek gibi eklenerek birtakım zarflar yeni bağlaçlar oluşturan bir söz belki çünkü hâlbuki mademki sanki vb )

( Varlığını, saygınlığını yitirmiş kişi. @@ Gösterişli, görkemli durum ya da ortam. )

( kibar düşkünü kibar lokması kibarzade kibarlar âlemi kelamıkibar orman kibarı Davranış düşünce duygu bakımından ince nazik olan kimse Soylu köklü kimse aile Büyükler ulular )