DÎVÂN EDEBİYATI (OTTOMAN LITERATURE)

( Sonu ünlü ile biten, uzun okunmayan hece. Karşıtı bk. kapalı hece. @@ Kısa bir sesli ile biten hece. @@ Uzun olmayan ünlü ile biten hece : Ana (a-na) , araba (a-ra-ba) , iki (i-ki) , ütü (ü-tü) , kedi (ke-di) vb. bk. uzun hece. @@ bk. Hece. @@ Bir ünlü ile biten ya da bir tek ünlüden oluşan ve ünlüsü kısa olan hece: a-ra-ba, ba-ba, bu, ku-ru-cu, o, su, şu, ya-ya, ye-ni vb. Aruz vezni ile yazılmış şiirlerde uzun ünlü ile biten heceler kapalı hece değerindedir. bk. kapalı hece @@ Azerbaycan Türkçesi: açıg heca; Türkmen Türkçesi: açık boğun; Gagauz Türkçesi: açık kısım; Özbek Türkçesi: όçiq boğin; Uygur Türkçesi: oçuq boğum; Tatar Türkçesi: açıq icek; Başkurt Türkçesi: asıq ijek; Kmk: açıkbuwun; Krç.-Malk.: açık bölüm; Nogay Türkçesi: aşık buwin; Kazak Türkçesi: aşık buwin;Kırgız Türkçesi: açık muun; Alt:: açık üye; Hakas Türkçesi: açıh uya; Tuva Türkçesi: a'jık slog; Şor Türkçesi: *ajılık kezek; Rusça: otkrıtıy slog )

( Sonu ünlü ile biten, uzun okunmayan hece. Karşıtı bk. kapalı hece. | Kısa bir sesli ile biten hece. | Uzun olmayan ünlü ile biten hece : Ana (a-na) , araba (a-ra-ba) , iki (i-ki) , ütü (ü-tü) , kedi (ke-di) vb. bk. uzun hece. | bk. Hece. | Bir ünlü ile biten ya da bir tek ünlüden oluşan ve ünlüsü kısa olan hece: a-ra-ba, ba-ba, bu, ku-ru-cu, o, su, şu, ya-ya, ye-ni vb. Aruz vezni ile yazılmış şiirlerde uzun ünlü ile biten heceler kapalı hece değerindedir. bk. kapalı hece | Azerbaycan Türkçesi: açıg heca; Türkmen Türkçesi: açık boğun; Gagauz Türkçesi: açık kısım; Özbek Türkçesi: όçiq boğin; Uygur Türkçesi: oçuq boğum; Tatar Türkçesi: açıq icek; Başkurt Türkçesi: asıq ijek; Kmk: açıkbuwun; Krç.-Malk.: açık bölüm; Nogay Türkçesi: aşık buwin; Kazak Türkçesi: aşık buwin;Kırgız Türkçesi: açık muun; Alt:: açık üye; Hakas Türkçesi: açıh uya; Tuva Türkçesi: a'jık slog; Şor Türkçesi: *ajılık kezek; Rusça: otkrıtıy slog @@ Ünsüzle biten hece. Ör.: at, kuş, yaz. | Sessizle ya da uzun sesli ile biten hece. | Ünsüzle ya da uzun ünlüyle biten hece: Kalk, bak, gelmek (gel-mek) , yokluk (yok-luk) , düzgün (düz-gün) , imlâ (im-lâ) , kâtip (kâ-tip) vb. | bk. Hece. | Ünlü+Ünsüz, ünsüz+ünlü+ünsüz ve sonu ünsüz yapısında olan ya da sonu çift ünsüz ile biten hece: iz, iş, in, ip, ak, ot, sap, kol, göz, yüz, yaşlanmak, güçlendirmek, art, kırk, üst vb. Aruz vezni ile yazılmış şiirlerde uzun ünlü ya da ünsüz+uzun ünlü kuruluşundaki heceler de kapalı hece değerindedir: âhir (āhir), mâhir (māhir) vb. Karşıtı açık hece'dir. | Azerbaycan Türkçesi: gapalı heca; Türkmen Türkçesi: yapık bogun; Gagauz Türkçesi: kapalı kısım;Özbek Türkçesi: yópiq boğin; Uygur Türkçesi: yepiq boğum; Tatar Türkçesi: yabiq icek; Başkurt Türkçesi: yabiq ijek;Kmk: yabık buwun; Krç.-Malk.: cabılgan bölüm ~ cabık bölüm; Nogay Türkçesi: yabıkbuwin; Kazak Türkçesi: tuyuk buwm ~ bitew buwin; Kırgız Türkçesi: cabık muun; Alt:: t'abıküye; Hakas Türkçesi: çabıh uya; Tuva Türkçesi: haaglıg slog; Şor Türkçesi: *teňneştirgeni; Rusça: zakrıtıy slog )

( [Divan şiirinde] YÂKUT, FİKR-İ DEHÂN ile/ve ... )

( NUN harfi ve NOKTA ile simgelenir. İLE/VE ... )

( Ağızda, 6 - 10 milyon bakteri bulunmaktadır. )

( HASREME: Üst dudağın, alt dudak üzerine taşması.
BUZRA: Üst dudağın ortasından dışarı doğru taşan et parçası. )

( BERFÛZ/BERFÛS: Ağzın dış kenarı, dudakların çevresi.
DEHÂN-I TENG: Küçük ağız.
NEMEK-DÂN[Fars.]: Sevgilinin dudağı. )